نوآوری باز

نوآوری باز

امروزه نوآوری رمز موفقیت سازمان­ها در بازار رقابتی است. اما با توجه به محدود بودن منابع و توجه به حداکثر بهره­برداری از تمامی منابع قابل دسترس سازمان، رویکرد نواوری باز اهمیت ویژه­ای دارد. توجه به این موضوع که لازم است سازمان به بهترین نحو از منابع موجود در محیط بهره­برداری کند، وجود واسطه­ها را ضروری کرده است. واسطه­های انتقال فناوری بعنوان پلی برای ارتباط با فناوری­ها و نوآوری­ها در نظر گرفته می­شود.

واسطه‌های نوآوری باز به‌عنوان راهی برای شناسایی و بهره‌برداری از فناوری‌ها و نوآوری‌ها در نظر گرفته می‌شود که سازمان‌ها باهدف حل مسئله‌ها و نیازهای خود از مسیر خارج سازمان از آن‌ها بهره‌برداری می‌کنند. نیاز به وجود واسطه‌ها درگذشته بدلیل توجه سازمان‌ها تنها به توانمندی‌های درونی خود جهت حل مسئله‌های پیش‌آمده یا ارائه محصولات و برنامه‌های جدید چندان احساس نمی‌شد اما با ورود رویکرد نوآوری باز و استفاده سازمان‌ها از آن در جهت ارائه محصولات و خدماتی باکیفیت و رقابت با سایر سازمان‌ها، اهمیت به‌کارگیری و ایفای نقش واسطه‌ها بیش ‌از پیش نمایان شد.

نوآوری باز بر گسترش تحقیق و توسعه داخلی با اهرم نمودن دانش داخل و خارج سازمان دلالت دارد. در واقع، پیش شرط کلیدی این است که بنگاه­ها از ظرفیت جذبشان استفاده کنند تا دانش خارجی درونی­سازی شود.

برخی سازمان­های رقابتی، تمایلی به بیان این موضوع ندارند که یک فناوری در داخل سازمان و با توان تحقیق و توسعه داخلی بدست آمده است. دلیل اصلی این عدم تمایل این است که عموماً خروجی حاصل از توسعه در فضای نوآوری باز، خروجی بهتر خواهد بود.

از جمله مزایای نوآوری باز کاهش هزینه و زمان توسعه محصول جدید، افزایش کیفیت محصول، ایجاد منابع درآمدی جدید حاصل از فروش فناوری­های استفاده نشده توسط سازمان، ایجاد شرکت­های زایشی تسهیم ریسک با دیگران، یکپارچه کردن و تکمیل شایستگی­های بوجود آمده، افزایش خلاقیت و کاهش زمان عرضه به بازار است.

برای اجرای نوآوری باز شرکت­ها نیازمند بازیگران سومی به نام واسطه­ها هستند که بتواندد مسائل مرتبط با نوآوری سازمان را از طریق محیط بیرونی جستجو و حل کنند.

 

 

       منبع: آزاد، ناصر؛ حسینی، هادی، شناسایی کارکرد­های واسطه­های نوآوری باز با روش گروه کانونی، فصلنامه توسعه تکنولوژی صنعتی،

 شماره 33، پاییز 1397